moniovadia2 - Moni Ovadia Lavoratori di tutto il mondo ridete

Recensione al libro di Moni Ovadia, Lavoratori di tutto il mondo ridete, Einaudi, Torino 2007

“Utopia” è il termine che sottende la negazione di un’ubilocazione, di un dove concreto nel crollo delle ideologie, in quanto in “nessun luogo” si è realizzato il vangelo di Marx nel corso della historia universale. Una fede profonda nell’ironia delle “storielle” che riecheggia con esilarante sagacia, in un tripudio umoristico declinato in frizzi, lazzi, motti e citazioni sul Regime. Le storielle ebraiche traggono origine dall’ermeneutica talmudica in una weltanschauung umanistica dove l’utopia smarrisce i propri sogni e le promesse tanto da non riconoscere le esacerbate finzioni delatorie del dispotismo di regime. Il significato dell’utopia è l’instaurazione di una società ideale di libertà, fratellanza, giustizia e uguaglianza. L’uomo è complesso nella potenzialità della realizzazione di alti ideali con i valori della negazione di prevaricazione sul proprio simile, della giustizia sociale, dell’altruismo, dell’accettazione dell’altro e del diverso, dell’amore, della solidarietà, sentimenti non scontati nelle relazioni fra individui. Dunque non è lecito considerarli irrealizzabili e utopici nei rapporti fra soggetto e collettività. “Neanche l’URSS fu l’impero del male”, ma una federazione di repubbliche dell’epoca staliniana sotto l’egida di un totalitarismo perfetto, con tristissime note di drammaticità e terrore. La storia non è finita e la società socialista dovrà ancora realizzarsi nella libertà e nella democrazia, in un’utopia verificabile e immanente non riscontrabile in “nessun luogo”, ma che pervaderà l’intera globalità collettiva della società mondiale all’insegna del comunismo in un umanitarismo sociale che si contrapporrà ai simulacri del bieco capitalismo e delle dittature del novecento. Ogni rivelazione si tradurrà in rivoluzione rigenerante e rifondatrice di topofanie (rivelazioni di luoghi della memoria) contrapposte alle utopie, dove ogni manifestazione dei luoghi di benessere sociale e civile è realizzazione di società solidali e umanistiche, quali luoghi di un’olotopia, una nuova globalizzazione mondiale all’insegna di ideali e valori umanistici e umanitari, dove le rivelazioni del “bene sommo” trionferanno sui ciarpami di sistemi politici esacerbati in dispotismi conservatori. Le storielle dell’umorismo ebraico svelano con l’ironia le ottusità del regime dittatoriale del periodo staliniano, facendo crollare tabù e pregiudizi di un periodo oscurantista tramite l’umorismo ironico che fa partorire i fantasmi dalla mente di un sistema destinato al collasso, in plurime e poliedriche catarsi ermeneutiche di significato ironico sul senso dell’esistere.

Wykrywania i rewolucja
Humor nell'utopia
Recenzja książki Moni Ovadia, pracowników na całym świecie śmiać, Einaudi, Torino 2007

LAURA z TUSSI
"Utopia" to termin, że podstawą odmowy un'ubilocazione, praktyki, gdzie upadku ideologii, jak w "miejsca" uczyniła Ewangelię Marx podczas historia powszechnej. A nell'ironia z głęboką wiarą "historie", które rozbrzmiewa z ciekawych wizji, w zamieszek w Frizzi spadła humor, dowcipy, mottoes i notowań na system. Historie macierzystych dall'ermeneutica żydowskiej talmudyczne w Weltanschauung humanistycznej utopii, gdzie traci swoje marzenia i obietnice, że nie rozpoznaje Literaturę piękną nasilił się przez informatorów z arbitralność systemu. Dell'utopia jest sens tworzenia idealnego społeczeństwa wolności, braterstwa, sprawiedliwości i równości. Mężczyzna jest złożony w potencjał wysokich ideałów z wartości odcięcia krętactwo na swego bliźniego, sprawiedliwości społecznej, dell'altruismo, akceptacji innych i innych, miłości i solidarności, a nie uczucia dyskontem w stosunkach między osobami fizycznymi. Więc nie jest dopuszczalna do rozważenia utopijne i nieosiągalny w relacjach między podmiotem i wspólnoty. "Nawet w ZSRR było imperium zła" ale federacji republik stalinowski pod auspicjami doskonałe totalitaryzmu, z smutne nuty dramatu i terroru. Historia nie jest ponad socjalistycznego społeczeństwa i będą nadal odbywać się w wolności i demokracji, w utopię i sprawdzalne immanentne nie znaleziono w "dowolnym miejscu", ale że pervaderà zbiorowych całego społeczeństwa w świat komunizmu w jeden humanitaryzmem, że sprzeciwia społecznej hipokryzja z bieco do kapitalizmu i dyktatury XX wieku. Każde objawienie spowoduje rewolucji w regeneracji i przeciw topofanie (znaki miejscach pamięci) w przeciwieństwie do utopii, gdzie każdy manifestacją miejsc opieki społecznej i społeczeństwa obywatelskiego jest osiągnięcie solidarności i humanistycznych, które miejscami un'olotopia, nowy globalizacji w świecie ideałów i wartości humanistycznych i humanitarnych, w których znaki "najwyższego dobra" triumf śmieci na systemy polityczne pogłębiającym się w despotyzm konserwatystów. Historie ujawniają dell'umorismo żydowskiej z ironią tępota z dyktatorskich system stalinowski okres, z tabu i uprzedzeń upadku okres wsteczny poprzez ironiczny humor sprawia, że od urodzenia duchów umysłu system zaprojektowany, aby zwinąć w wielu i wielu katharsis hermeneutical znaczenia ironiczny o sens istnienia.

tłumaczenia maszynowego